Jako przykłady podaję rozwiązania przyjęte w kilku Państwach Członkowskich, w których, w mojej ocenie, opłaty pobierane są w sposób krzywdzący dla pojazdów poruszających się tranzytem do innego kraju.

Pytanie ustne posła do Parlamentu Europejskiego Sławomira Nitrasa na sesję pytań podczas sesji częściowej w październiku 2009 roku do Komisji Europejskiej ws. winiet na autostradach

Większość krajów Europy wprowadziło opłaty za korzystanie z autostrad oraz niektórych dróg ekspresowych. Regulowanie opłat odbywa się w różny, charakterystyczny dla każdego kraju sposób. Opłaty mogą być pobierane bezpośrednio przy bramkach wjazdowych na dany odcinek drogi lub w formie winiet okresowych. Ustalanie opłat za winiety odbywa się w sposób dowolnie kreowany przez każde z państw Unii Europejskiej. Jako przykłady podaję rozwiązania przyjęte w kilku Państwach Członkowskich, w których, w mojej ocenie, opłaty pobierane są w sposób krzywdzący dla pojazdów poruszających się tranzytem do innego kraju. Zauważyć bowiem należy, iż kierowcy tych pojazdów z reguły przejeżdżają dany kraj podczas jednego dnia i nie mają możliwości nabycia winiety jednodniowej. (np. Austria, Czechy).

Możliwość ustalania i pobierania opłat za przejazd autostradami jest niekwestionowanym prawem każdego z Państw Członkowskich. Jednak brak ujednoliconych reguł w kwestii dostosowania pobieranych opłat do rzeczywistego czasu przejazdu autostradami może stanowić poważne zagrożenie dla jednej z fundamentalnych zasad Unii Europejskiej tj. swobody przepływu osób. Wskutek powyższego, skłaniam się do przedstawienia pod rozwagę czy w świetle zasady swobodnego przemieszczania się obywateli Unii Europejskiej nie należałoby na poziomie Wspólnoty Europejskiej sporządzić wytycznych dla państw Unii Europejskiej, które określałyby ramy zapewniające równość wszystkich obywateli w rzeczonej kwestii?

Odpowiedź Komisji Europejskiej

Równe traktowanie użytkowników dróg jest zapewnione przepisami prawa w przypadku transportu handlowego. Dyrektywa 1999/62/WE w sprawie opłat za korzystanie z infrastruktury (eurowiniet), zmieniona dyrektywą 2006/38[2], reguluje pobieranie opłat od pojazdów ciężarowych w taki sposób, by nakładanie opłat za przejazd danej odległości lub opłat za korzystanie z infrastruktury nie dyskryminowało bezpośrednio ani pośrednio ze względu na narodowość przewoźnika, państwo lub miejsce prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, miejsce rejestracji pojazdu lub miejsce pochodzenia bądź przeznaczenia transportu. Dyrektywa przewiduje, że czasowe opłaty za korzystanie z infrastruktury muszą obejmować okresy od jednego dnia do jednego roku. Państwa członkowskie mają prawo nakładać opłaty za przejazd i opłaty za korzystanie z infrastruktury również na inne pojazdy, np. samochody dostawcze, autobusy i samochody osobowe, zgodnie z krajowym ustawodawstwem i pod warunkiem poszanowania zasad niedyskryminacji i proporcjonalności, zawartych w Traktacie. Opłaty w proporcjonalnej wysokości za przejazd tranzytowy lub krótkotrwałe korzystanie z infrastruktury powinny być możliwe do uiszczenia w państwie członkowskim, w którym mają zastosowanie, oraz poza jego granicami, a ich uiszczanie powinno w jak najmniejszym stopniu utrudniać ruch drogowy.

Źródło: Biuro Posła do Parlamentu Europejskiego Sławomira Nitrasa w Brukseli